Waar ben je, mijn Slavin ?

Mijn oude latijnse naam is Marcus Cornelius. Dit is niet mijn eerste leven.
Onder Caesar Augustus, werd ik voor mijn medische en mystieke diensten beloond met 6 slavinnen voor mijn huishouden in Aquilea. De trouwste, warmbloedigste en onverzadigbaarste onder hen was jij, Farahilda uit het kille noorden. Je opende mijn hart en mijn ziel en deed me mijn andere slavinnen vergeten. We verdiepten ons ook in oude geheime rituelen.
5 Jaar later werd je geveld door een verschrikkelijke ziekte terwijl ik in het zuiden zat.

Onze energetische verbondenheid was zo groot, dat ik wist en voelde dat ik jou in elk volgend leven kon terugvinden.

In 1240 had ikzelf niet echt een grote verbondenheid met mijn vorige incarnaties. Ik noemde toen Jean-Luc. Tot ik jou terugvond bij de Catharen, in de omgeving van Peyrepertuse. Het weerzien en de herkenning waren heel bevreemdend, alsof de bliksem inslaat. Het vuur van je dijen, mond en ogen was identiek. Mijn geheugen kwam terug.
Het waren echter moeilijke tijden, onze paden scheidden vanwege hogere belangen en turbulente omstandigheden (oorlog & brandstapels)

Nu weet ik gewoon dat je mij hier zoekt, en ook nu weer net als vroeger mijn slavin wil zijn.
Laat me weten hoe erg jij en je lichaam me missen, en vertel me die dingen die alleen jij en ik weten.