rol van vader

"Ben je nou helemaal een haartje betoetert?"

"En nou is het afgelopen, ik ben dit gedrag van je helemaal beu!"

"Potverdorie! Wat heb ik nou tegen je gezegd?"

Bij het zien/lezen van bovenstaande regels werd je misschien weer even meegenomen terug naar je jeugd. Of je hartje ging zojuist sneller kloppen of een licht kriebelend vlindergevoel in je buik.
Voor mij is het in ieder geval zo, bij het uitspreken / fantaseren van bovenstaande zinnen gaat mijn hart ietsjes sneller kloppen en krijg ik dat vlinderend gevoel in mijn onderbuik.

ik pak je vervolgens vast bij je arm en dwing je om mij aan te kijken. "Wat je gedaan hebt, kan echt niet!"
Een traan biggelt over je wangen want je weet wat er komen gaat. "Dit was de laatste keer jongedame! Je gaat over de knie!!!"

Wie voelt zich van tijd tot tijd nog wel eens het kleine meisje? Of verlang je soms naar de tijd van toen.....? Ik wil graag met je meeverlangen! Maar dan in de rol van vader, oom, oppas, etc.

Zowieso lijkt het me bijzonder leuk om over bovenstaande van gedachte te wisselen!