Vind je het niet geweldig om zo overgeleverd te zijn aan je zintuigen?

“Ik heb besloten… Dat ik dit een stuk interessanter voor je ga maken, subje.” “Hoe wil jij… uhm… wilt U dat doen, Meesteres?” Ik keek je lief aan en gaf je een felle tik op je borstkas. “Vragen stellen doe ik, sub! Begrepen?” “Ja, Meesteres.” “Nu zit ik toch te twijfelen of ik je verder ga straffen voor je acties of dat je nu wel wat genot zou kunnen gebruiken. Wat vind jij dat ik zou moeten doen?” “Nou, een beetje genot zou niet verkeerd zijn.” “Oké, straf it is then. Wanneer ik iets doe, is het ten eerste niet iets wat ik zou MOETEN doen. Ik doe iets omdat ik het wil. Als ik vraag wat jij vindt dat ik zou moeten doen, is het correcte antwoord: U moet doen wat U wilt, Meesteres.”Je keek me aan met verontwaardiging en een tikkeltje angst. Ik pakte de blinddoek en deed deze weer bij je om. ‘Ongehoorzame subjes dienen niet te mogen zien, vind je niet?’ ‘Ja, Meesteres.’ Zei je met een trillende stem. Ik wreef weer over je hoofd, wetende dat het je geruststelt. ‘Vind je het niet geweldig om zo overgeleverd te zijn aan je zintuigen?